สถานการณ์ภัยแล้งยังวิกฤติ

ชาวสวนยางอีสานสุดเศร้าวิกฤติภัยแล้งและภาวะอากาศร้อนจัดส่งผลต้นยางยืนตายซากเป็นทิวแถว จังหวัดเลย เสียหายแล้วกว่า 60%

นครพนมสวนยางของ "ศุภชัย โพธิ์สุ" รมช.เกษตรตายแล้วนับร้อยต้น กรมวิชาการเกษตรระบุสาเหตุชัดเกิดจากต้นยางขาดน้ำภาวะราคายางที่พุ่งสูงขึ้นติดต่อกันตั้งแต่ปี 2551 แม้จะลดลงช่วงต้นปี 2552 เล็กน้อยแต่ล่าสุดได้ปรับสูงขึ้นขณะนี้ทะลุกก.ละ 100 บาท เป็นความหวังของเกษตรกรผู้ปลูกยางพาราแม้บางรายต้นยางจะยังไม่สามารถกรีดน้ำยางได้เพราะอายุเพิ่ง 4-5 ปี แต่พวกเขาหวังว่าอีก 2-3 ปีข้างหน้าจะสามารถกรีดยางและขายได้ราคาดี แต่ภัยธรรมชาติที่เกิดขึ้นปีนี้ทำให้พวกเขาหมดความหวังเพราะอากาศที่แล้งและร้อนจัดทำให้ต้นยางที่ปลูกภายใต้โครงการยางล้านไร่ยืนตายซากเป็นจำนวนมาก
นายหล้า พรหมมาศ ประธานสหกรณ์สวนยางพาราผาน้อย จำกัด จังหวัดเลย เปิดเผยกับ "ฐานเศรษฐกิจ" ว่าจากภาวะความแห้งแล้งและอากาศที่ร้อนจัด ขณะนี้ได้ส่งผลกระทบต่อเกษตรกรผู้ปลูกยางพาราพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือในหลายจังหวัด โดยเฉพาะสมาชิกสหกรณ์สวนยางพาราผาน้อย จำกัด ซึ่งมีสมาชิก 500 กว่าราย ส่วนพื้นที่ปลูกยังไม่ได้รวบรวมอย่างเป็นทางการ แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นขณะนี้คือต้นยางพารายืนตายซาก เพราะอากาศร้อนจัดและขาดแคลนน้ำ"พื้นที่ปลูกยางของสมาชิกสหกรณ์มีทั้งภายใต้โครงการยางล้านไร่ โครงการส่งเสริมปลูกของจังหวัด รวมถึงพื้นที่ที่สมาชิกปลูกเอง เฉพาะภายใต้โครงการยางล้านไร่มีประมาณ 2,570 ไร่ เวลานี้พื้นที่ปลูกทั้งหมดต้นยางยืนตายซากไปแล้วกว่า 60% ทำให้ชาวสวนยางต้องเดือดร้อนไปตามๆกัน เพราะไม่มีใครป้องกันไว้ล่วงหน้าเนื่องจากไม่คาดคิดว่าจะแห้งแล้งและร้อนจัดขนาดนี้ วันนี้ทุกคนได้แต่นั่งมองตากันปริบๆ จะไปซื้อน้ำมารดคงไม่คุ้มเพราะต้นยางอายุ 4-5 ปียังกรีดน้ำยางไม่ได้ ชาวสวนจึงยังไม่มีรายได้ และความหวังจะขายยางได้ราคาดีอีก 2-3 ปีข้างหน้าคงหมดหวังแล้วเพราะต้นยางตายไปมากแล้ว"นายหล้ากล่าวและว่าปีนี้นับได้ว่าเป็นปีที่แล้งสุดๆ เกษตรกรที่พอจะมีเงินบ้าง จะไปซื้อน้ำมารดสวนยางยังทำได้ลำบากเพราะน้ำในห้วย หนอง คลองบึงแห้งหมด สวนยางของผมประมาณ 300 ไร่ ต้องไปสูบน้ำระยะทาง 4-5 กิโลเมตรมาฉีดรดต้นยาง แต่เวลานี้ไม่มีน้ำให้สูบขึ้นมารดแล้วขณะที่นายชนะวงศ์ สมมุติ ประธานกลุ่มขายยางบ้านโพนงาม จังหวัดเลย กล่าวว่า ปกติแล้วหลังเทศกาลสงกรานต์ชาวสวนยางจะสามารถกรีดน้ำยางได้ แต่เวลานี้ชาวสวนที่มีพื้นที่ปลูกบนที่สูงอากาศร้อนและแล้งกรีดยางไม่ได้เลยเพราะฝนไม่ตก ส่วนสวนยางที่ลุ่มพอกรีดได้บ้างและขายได้ราคาดียางแผ่นดิบกก.ละ 108 บาท ขณะเดียวกันบริเวณบ้านโพนงามมีปัญหาต้นยางยืนตายซากจำนวนมากเหมือนกัน
ด้านแหล่งข่าวจากสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง (สกย.)จังหวัดนครพนม กล่าวว่า เกษตรกรผู้ปลูกยางพารา จังหวัดนครพนม ได้รับผลกระทบจากภัยแล้งเช่นเดียวกัน โดยมีพื้นที่ปลูกยางต้นยางขาดแคลนน้ำยืนตายซากจำนวนมาก ในจำนวนนี้มีพื้นที่สวนยางของนายศุภชัย โพธิ์สุ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ประสบกับต้นยางยืนตายซากเช่นเดียวกัน ซึ่งทางสำนักงานได้ประสานไปยังกรมวิชาการเกษตร ซึ่งมีความรู้ด้านวิชาการมาตรวจสอบสาเหตุต้นยางยืนตายซาก เจ้าหน้าที่ระบุว่าสาเหตุหลักเกิดจากความแห้งแล้งและอากาศที่ร้อนจัด แม้ว่าต้นยางจะเกิดโรคราแป้งแต่ถ้ามีฝนตกลงมาโรคราแป้งจะหายไปได้ แต่เนื่องจากไม่มีฝนตกจึงทำให้ต้นยางตาย
นายวิทย์ ประทักษ์ใจ ผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง (สกย.) กล่าวว่ามาตรการช่วยเหลือเกษตรกรชาวสวนยางที่ประสบภัยแล้ง โดยอำนาจของสกย.จะให้ความช่วยเหลือสำหรับต้นยางที่กรีดแล้ว 1 ปี จึงจะใช้เงินกองทุนสงเคราะห์สวนยางได้ ส่วนยางที่ยังไม่ได้กรีดนั้นอาจต้องใช้งบภัยธรรมชาติของกระทรวงเข้าไปช่วยเหลือแหล่งข่าวจากกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เปิดเผยว่า ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2552-26 เมษายน 2553 มีพื้นที่ประสบภัยแล้งรวมทั้งสิ้น 60 จังหวัด หากเทียบกับช่วงเดียวกันปี 2552 พื้นที่ประสบภัยแล้งมากกว่าโดยปี 2552 ประสบภัยแล้ง 53 จังหวัด และหมู่บ้านประสบภัยแล้งมากกว่าถึง 8,018 หมู่บ้าน พื้นที่การเกษตรคาดว่าจะได้รับความเสียหาย 584,366 ไร่ แยกเป็นพืชไร่ 377,264 ไร่ นาข้าว 73,897 ไร่ พืชสวนและอื่นๆ 133,205 ไร่

ขอบที่มา http://tonklagroup.blogspot.com/, และ
จากหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจฉบับที่ 2,526 29 เมษายน - 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

ฝ่าวิกฤติสวนยางพาราในภาคอีสาน ตอนที่2

ทางเลือกทางรอดสำหรับการฝ่าวิกฤติสวนยางพาราในฤดูแล้งอีสานตอนจบ

สวนยางพาราที่ปลูกพืชคลุมดินตระกูลถั่ว "เพอราเรีย"ช่วยคลุมดิน กำจัดวัชพืชในสวนยางพารา คืนธาตุอาหารให้กับดิน เพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้กับดิน

ต้นยางโตไว "สวนยางอายุปีครึ่ง"

สวนยางต.โคกสูง อ.เมือง จ.ชัยภูมิ(สวนยางพาราของผู้เขียนเอง)

การจัดการวัชพืชในสวนยางพาราไม่ใช่ปัญหายุ่งยากอีกต่อไป ที่สำคัญช่วยให้ดินยังคงความชื้นช่วยให้ยางไม่ขาดน้ำ

รอบๆสวนยางควรมีป่าไม้ที่หลากหลาย ซึ่งปัจจุบันป่าธรรมชาติเดิมๆแทบไม่หลงเหลืออยู่เลย ป่าธรรมชาตินี้จะช่วยเป็นทั้งแนวกันลม แหล่งอาหาร(คน) ความชื้นสัมพัทธ์มากช่วยให้ระบบนิเวศน์รอบๆสวนยางพาราเหมาะสม ช่วยยางพาราในเขตแห้งแล้งได้

สวนยางพาราที่มีระบบน้ำในสวนยาง หน้าแล้งไม่ตาย เขียวสดทั้งปี

สวนยาง ต.บ่านแท่น อ.บ้านแท่น

ระบบมินิสปริงเกอร์ ลงทุนน้อย คุ้มค่ามากครับ ทางเลือกอีกทางที่จะช่วยชาวสวนยางในเขตแห้งแล้งได้ครับ

วางท่อตามแนวต้นยางได้เลยครับต้นทุน 13บาท ต่อต้น

สวนยางที่ต.บ้านแท่น อ.บ้านแท่น จ.ชัยภูมิ

เลือกพื้นที่ปลูกที่เหมาะสม ดินหินลูกรัง หน้าดินตื้นจะแสดงอาการมากหาปีที่เจอวิกฤติภัยธรรมชาติหนักๆ

สวนยางที่ตงถ้ำวัวแดง อ.หนองบัวแดง จ.ชัยภูมิ

สวนยางยืนต้นตายแล้ง ต.ห้วยยายจิ๋ว อ.เทพสถิต จ.ชัยภูมิ

การแก้ไขเบื้องต้นต้องตัดส่วนที่แห้งตายออก ทายาป้องกันเชื้อรา หรือปูนขาว เลี้ยงลำต้นใหม่

ภาพยางยืนต้นตาย ต.ห้วยยายจิ๋ว อ.เทพสถิต

โดยส่วนตัวแล้วผู้เขียนเห็นว่า

หากไม่ต้องการให้เกิดความเสียหายอย่างที่เห็นแบบนี้การเลือกพื้นที่ปลูกที่เหมาะสม ปริมาณน้ำฝนไม่ต่ำกว่า1500มม/ปี การจัดการสวนยางตามคำแนะนำการปลูกพืชคลุมดินตระกูลถั่ว จัดการเรื่องระบบน้ำ แหล่งน้ำ สวนป่า พืชแซมในสวนยาง การใส่ปุ๋ยอินทรีย์ร่วมกับปุ๋ยเคมี ปัจจัยต่างๆเหล่านี้น่าจะช่วยให้อาชีพสวนยางนี้เป็นอาชีพที่สามารถที่อยู่ได้ในเขตภาคอีสาน ภาคเหนือต่อไปได้ครับ
ขอบคุณข้อมูลดี จากสกย. http://www.rubber.co.th/index_home.php,

สถาบันวิจัยยาง http://www.rubberthai.com/emag/test.php

รูปประกอบจากบล็อกดีๆ http://www.oknation.net/blog/nainoykrab/2009/10/27/entry-1

และ http://mrnainoy-myblog.blogspot.com/

ฝ่าวิกฤติสวนยางพาราในเขตภาคอีสาน ตอนที่1

สวัสดีครับ คงไม่เกินเลยไปนะครับสำหรับหัวข้อในวันนี้

ต่อจากฉบับที่แล้วสัญญาว่าจะนำเสนอรูปสวนยางพาราที่ประสพภัยแล้งในภาคอีสานมาฝาก

ภาพ1,2 สวนยางตายแล้ง อ.เกษตรสมบูรณ์ จ.ชัยภูมิ

ภาพที่3,4สวนยางต.บ้านเพชร อ.ภูเขียว จ.ชัยภูมิ ล้วนแล้วแต่เป็นยางที่อายุกว่า 4 ปีแล้วขนาดลำต้นกว่า30 เซนติเมตรขึ้นไป เสียหายเยอะจริงๆครับสำหรับ การปลูกยางพารา สวนยางแบบพืชเชิงเดี่ยวแบบในปัจจุบัน

มาวิเคราะห์วิเคราะห์ปัญหากัน

ข้อมูลจาก

หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ -- อังคารที่ 8 ธันวาคม 2552 00:00:00 น.
นางนุชนารถ กังพิศดาร นักวิชาการเกษตรชำนาญการพิเศษ รักษาราชการแทนผู้อำนวยการสถาบันวิจัยยาง เปิดเผยว่า ยางพาราที่ปลูกในพื้นที่ไม่เหมาะสม เช่น พื้นที่ลุ่มนาข้าว พื้นที่มีหน้าดินตื้น พื้นที่มีระดับน้ำใต้ดินสูงหรือระดับน้ำใต้ดินอยู่ใกล้ผิวดิน พื้นที่มีชั้นดินดาน หรือดินที่มีชั้นกรวดอัดแน่น มีแผ่นหินแข็งระดับลึกจากผิวดินประมาณ 1 เมตร จะเป็นอุปสรรคต่อการเจริญเติบโตของต้นยางหลังจากปีที่ 3 ทำให้ชะงักการเติบโต ขอบใบแห้ง ตายจากยอดและยืนต้นตายในช่วงฤดูแล้ง เนื่องจากรากแขนงไม่สามารถชอนไชดูดน้ำในฤดูแล้งได้
ดังนั้น เกษตรกรควรหลีกเลี่ยงปลูกในพื้นที่เหล่านี้ โดยปลูกพืชล้มลุกหรือพืชที่มีระดับตากตื้นจะเหมาะสมกว่า เนื่องจากต้นยางเป็นพืชที่ต้องการหน้าดินลึก และระบายน้ำได้ดี ส่วนต้นยางที่ปลูกในพื้นที่ลุ่มหรือพื้นที่นาเดิม ซึ่งเป็นพื้นที่มีระดับน้ำใต้ดินอยู่ใกล้ผิวดิน ทำให้รากถูกจำกัดไม่สามารถเติบโตได้เต็มที่
ในระยะ 1-3 ปีอาจเห็นว่าต้นยางเติบโตดี เนื่องจากระดับใต้ดินอยู่ตื้น ทำให้ต้นยางได้รับความชื้น แต่เมื่อโตขึ้นระบบรากถูกจำกัดและสภาพดินขาดออกซิเจน ทำให้ชะงักการเติบโต เปิดกรีดได้ช้า ต้นยางที่ปลูกในพื้นที่เหล่านี้จำเป็นต้องระบายน้ำออกจากพื้นที่ โดยไถพูนโคนเพื่อทำให้ระหว่างแถวเป็นร่องระบายน้ำได้ดี หรือขุดคูระบายน้ำให้ลึกกว่าระดับน้ำใต้ดิน จึงจะสามารถระบายน้ำได้ แต่ก็เพิ่มต้นทุนในการจัดการ
จากการสำรวจพื้นที่สวนยางเกษตรกร โดยศูนย์วิจัยยางหนองคาย ที่ อ.โนนสัง จ.หนองบัวลำภู ที่ประสบปัญหาต้นยางอายุ 2 ปี ใบเหลือง แคระแกร็น ในช่วงฤดูแล้งดินแห้งแข็ง และออกดอกในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม โดยดอกมีลักษณะเป็นกระจุกคล้ายช่อดอกสะเดา พบว่าเป็นสวนยางที่ปลูกโดยไม่ยกร่องเพื่อระบายน้ำ เมื่อเข้าสู่ฤดูฝนทำให้น้ำท่วมขังเป็นเวลานาน ส่งผลให้ใบเหลืองและแคระแกร็น กรณีการออกดอกในช่วงดังกล่าวถือว่านอกฤดู ที่เป็นกระจุกเป็นผลมาจากสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้ง เมื่อเข้าฤดูฝนได้รับการใส่ปุ๋ยลักษณะดังกล่าวก็จะหายไป
นอกจากนี้ยังพบปัญหาการปลูกยางในพื้นที่นาเดิมที่ จ.พัทลุง ซึ่งไม่เหมาะสมเพราะระดับใต้ดินอยู่ใกล้ผิวดินมาก โดยเฉพาะนาลุ่มที่มีระดับน้ำใต้ดินสูงกว่า 50 ซม. ส่วนพื้นที่นาดอนระดับน้ำใต้ดินสูงประมาณ 50 ซม. ขณะที่ยางพาราหากให้ระดับน้ำพอเหมาะไม่ควรน้อยกว่า 1 เมตร จึงพบว่ายางที่ปลูกในพื้นที่นาดอนส่วนใหญ่จะยืนต้นตายเมื่ออายุไม่เกิน 7-10 ปี และพื้นที่นาลุ่มเมื่ออายุ 2-5 ปี ขึ้นอยู่กับการระบายน้ำออกจากสวนยาง
นางนุชนารถกล่าวว่า ปัญหาการปลูกยางในพื้นที่ไม่เหมาะสมดังกล่าว หากไม่ได้รับการแก้ไขจะสูญเสียทางเศรษฐกิจ ดังนั้น ผู้เกี่ยวข้องจึงควรแนะนำเกษตรกรขุดคูระบายน้ำออกจากแปลงให้ลึกว่าระดับน้ำใต้ดิน และใส่ปุ๋ยอินทรีย์เพื่อปรับโครงสร้างของดินในร่วนซุย ก็จะช่วยให้ต้นยางรอดตายได้ หากเกษตรกรสนใจในรายละเอียดต่างๆ ขอคำแนะนำได้ที่ สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร โทร 0-2579-1576 ต่อ 501, 522, 523 ศูนย์วิจัยยางหนองคาย 0-4242-1396, ฉะเชิงเทรา 0-3813-6225-6 สุราษฎร์ธานี 0-7727-0425-7, สงขลา 0-7421-2401-5.

ต่อตอนที่2ครับง่วงแล้ว มีภาพเด็ดๆที่ทำให้เจ้าสัวทางใต้ที่หันมาปลูกยางในขตแห้งแล้งต้องทบทวนใหม่

การปลูกยางพาราในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ปีนี้ 2553 นับเป็นปีที่แล้งจัดในรอบหลายปีที่ผ่านมา...อาจเป็นผลกระทบมาจากภาวะโลกร้อน?

ส่งผลกระทบต่อชาวสวนยางพาราในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นอย่างมากครับ...ดังนั้นสำหรับคนที่กำลังคิดจะปลูกยางพารา ในเขตนี้ ทั้งมือเก่าและมือใหม่ครับ หยุดคิดและศึกษาสักนิดเถอะครับ จากรายงานของสถาบันวิจัยยางปี2550 ท่านจะได้ไม่เสี่ยงและมีโอกาสประสพผลสำเร็จได้ครับ

พื้นที่เหมาะสมสำหรับการปลูกยาง
ประเทศไทยตั้งอยู่ในเขตร้อน มีสภาพแวดล้อมเหมาะสมต่อการปลูกยาง เฉพาะอย่างยิ่งทางภาคใต้และ
บางจังหวัดของภาคตะวันออกซึ่งเป็นแหล่งปลูกยางเดิม ต่อมาได้มีการขยายพื้นที่ปลูกยางไปยังแหล่งปลูกยาง
ใหม่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคเหนือ ซึ่งมีสภาพแวดล้อมไม่เอื้ออำนวยต่อการปลูกยาง เช่น การ
ขาดความชื้น อุณหภูมิต่ำ ลมแรง ประกอบกับในแหล่งปลูกยางดังกล่าวมีสภาพพื้นที่เป็นที่สูง ลาดชัน ความ
ลึกของดิน โครงสร้างเนื้อดิน การระบายน้ำ และสมบัติทางเคมีของดินต่ำ แต่ยางพารามีคุณสมบัติสามารถ
ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมต่างๆได้ดี จากการทดสอบการปลูกยางเมื่อปี 2521ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ซึ่งมีปริมาณน้ำฝนและการกระจายตัวของฝนน้อยกว่าทางภาคใต้ พบว่าต้นยางเจริญเติบโตเป็นที่น่าพอใจ
และจากการทดสอบการปลูกยางในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือเปรียบเทียบกับภาคใต้ พบว่าต้น
ยางในภาคใต้เปิดกรีดได้เร็วกว่าประมาณ 6 เดือน โดยต้นยางที่ปลูกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเปิดกรีดได้
เมื่ออายุ 7 ½ ปี ให้ผลผลิตยางเฉลี่ย 221 กิโลกรัมต่อไร่ ผลผลิตทางภาคเหนือเฉลี่ย 260 กิโลกรัมต่อไร่ ส่วน
ผลผลิตภาคใต้เฉลี่ย 285 กิโลกรัมต่อไร่ แต่โดยทั่วไปผลผลิตยางในแปลงเกษตรกรเป็นเพียงร้อยละ 67 ของ
ผลผลิตทางวิชาการ ทั้งนี้พบว่าการให้ผลผลิตของต้นยางไม่ว่าผลผลิตน้ำยางและหรือเนื้อไม้ขึ้นอยู่กับปัจจัย
3 ประการ คือ พันธุ์ยาง ความเหมาะสมของพื้นที่ และการจัดการสวนยาง เพราะฉะนั้นในการปลูกสร้างสวน
ยางนอกจากพิจารณาเลือกพันธุ์ยาง และการจัดการสวนยางที่ถูกต้องแล้ว ยังต้องพิจารณาความเหมาะสมของ
พื้นที่สำหรับปลูกยางด้วย โดยพิจารณาจากปัจจัยทางดินและปัจจัยทางภูมิอากาศ ดังนี้
ปัจจัยทางดิน
1. เป็นพื้นที่ที่ความลาดชันไม่เกิน 35 องศา ถ้าความลาดชันเกินกว่า 15 องศา จำเป็นต้องทำขั้นบันได
2. หน้าดินลึกไม่น้อยกว่า 1 เมตร มีการระบายน้ำดี ไม่มีชั้นหิน หรือชั้นดินดาน
3. ระดับน้ำใต้ดินต่ำกว่าระดับผิวดินมากกว่า 1 เมตร
4. เนื้อดินเป็นดินร่วนเหนียวถึงร่วนทราย ไม่เป็นดินเกลือหรือดินเค็ม
5. ไม่เป็นพื้นที่นาหรือที่ลุ่มน้ำขัง สีของดินควรมีสีสม่ำเสมอตลอดหน้าตัดดิน
6. ดินไม่มีชั้นกรวดอัดแน่นหรือแผ่นหินแข็งในระดับสูงกว่า 1 เมตร เพราะจะทำให้ต้นยางไม่
สามารถใช้น้ำในระดับรากแขนงในฤดูแล้งได้ และหากช่วงแล้งยาวนานจะมีผลทำให้ต้นยาง
ตายจากยอด
Last sa
30 - พื้นที่เหมาะสมสำหรับการปลูกยาง
7. ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน 600 เมตร หากสูงเกินกว่านี้อัตราการเจริญเติบโตของ
ต้นยางจะลดลง
8. ค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH)ระหว่าง 4.5-5.5 ไม่เป็นดินด่าง
ปัจจัยทางภูมิอากาศ
1. ปริมาณน้ำฝนไม่น้อยกว่า 1,250 มิลลิเมตรต่อปี
2. มีจำนวนวันฝนตก 120-150 วันต่อปี
การปลูกยางในภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สถาบันวิจัยยาง กรมวิชาการเกษตร
ได้พิจารณาปัจจัยด้านภูมิอากาศ โดยเฉพาะด้านอุทกวิทยาเป็นเกณฑ์เบื้องต้น แล้วนำไปประเมินความ
เหมาะสมของพื้นที่ร่วมกับแผนที่ความเหมาะสมของดิน นำมาจัดแบ่งเขตภูมิอากาศสำหรับยางพาราตาม
สภาพภูมิอากาศของประเทศไทย 6 เขต คือ
เขตที่ 1 ปริมาณน้ำฝนต่ำกว่า 1,000 มิลลิเมตรต่อปี เป็นพื้นที่ที่ไม่แนะนำให้ปลูกยางพารา
เขตที่ 2 ปริมาณน้ำฝนอยู่ระหว่าง 1,000-1,200 มิลลิเมตรต่อปี มีช่วงฤดูแล้งประมาณ 5 เดือน
มีศักยภาพในการปลูกยางพาราต่ำ
เขตที่ 3 ปริมาณน้ำฝนอยู่ระหว่าง 1,200-1,400 มิลลิเมตรต่อปี มีช่วงฤดูแล้งประมาณ 3-4 เดือน
เป็นเขตที่เหมาะสมปานกลางสำหรับยางพารา การกระจายตัวของน้ำฝนเป็นปัจจัยสำคัญต่อผลผลิตยาง
เขตที่ 4 เป็นเขตที่เหมาะสมมากสำหรับยางพารา มีปริมาณน้ำฝนอยู่ระหว่าง 1,500-2,200
มิลลิเมตรต่อปี มีช่วงฤดูแล้งประมาณ 1-3 เดือน ปัจจัยด้านอุทกวิทยาไม่เป็นขีดจำกัด
เขตที่ 5 เป็นเขตที่มีปริมาณน้ำฝนสูงมาก ปริมาณน้ำฝนอยู่ระหว่าง 2,300-3,000 มิลลิเมตรต่อปี
ปริมาณน้ำฝนเป็นปัจจัยสำคัญที่เป็นขีดจำกัดต่อการเก็บเกี่ยวผลผลิตยาง
เขตที่ 6 เป็นเขตที่มีปริมาณน้ำฝนสูงมากเกินไป จนเป็นขีดจำกัดที่รุนแรงสำหรับยางพาราทั้งใน
ด้านโรคและการเก็บเกี่ยวผลผลิต
จากการขยายพื้นที่ปลูกยางตามโครงการปลูกยางพาราเพื่อยกระดับรายได้และความมั่นคงให้แก่
เกษตรกรในแหล่งปลูกยางใหม่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือ จำนวน 1 ล้านไร่ แต่ความ
ต้องการของเกษตรกรมีมากและมีความประสงค์ปลูกยางเอง ซึ่งบางพื้นที่อาจเป็นพื้นที่ที่ไม่เหมาะสม
ประกอบกับในช่วงปี 2546-2547 ประเทศไทยประสบปัญหาภัยแล้งอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้การปลูกยาง
ในพื้นที่ไม่เหมาะสมดังกล่าว ทั้งสวนยางก่อนเปิดกรีดและสวนยางที่เปิดกรีดแล้วได้รับผลกระทบ ทำให้
พื้นที่เหมาะสมสำหรับการปลูกยาง - 31
ต้นยางยืนต้นตาย ซึ่งพบทั้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือ ดังนั้นสวนยางที่ปลูกในพื้นที่ไม่
เหมาะสมเหล่านี้จำเป็นต้องมีการจัดการสวนยางอย่างถูกต้องจึงจะสามารถแก้ไขปัญหาได้ในระดับหนึ่ง
แต่เกษตรกรต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้นอันเป็นการเพิ่มต้นทุน ซึ่งมีหลายวิธีการ ดังนี้
1. ปรับปรุงดินเพื่อเพิ่มอินทรียวัตถุให้แก่ดิน โดยการใส่ปุ๋ยอินทรีย์ เช่น ปุ๋ยคอก ปุ๋ยหมัก เพื่อช่วย
ให้โครงสร้างของดินดีขึ้น มีความร่วนซุย สามารถอุ้มน้ำและรักษาความชื้นในดินได้ดี
2. ดูแลรักษาสวนยางก่อนเข้าฤดูแล้ง โดยการใช้วัสดุคลุมดินรอบโคนต้นยางในช่วงอายุ 2 ปีแรก
หลังจากปลูก จะช่วยให้ดินเก็บรักษาความชื้นไว้ได้ในช่วงฤดูแล้ง และทาปูนขาวบริเวณลำต้นเพื่อ
ป้องกันลำต้นไหม้จากแสงแดด
3. ใส่ปุ๋ยบำรุงต้นยางด้วยปุ๋ยเคมีร่วมปุ๋ยอินทรีย์ตามคำแนะนำเพื่อให้ต้นยางสมบูรณ์แข็งแรง
4. สวนยางที่เปิดกรีดแล้ว ไม่ควรไถพรวนในระหว่างแถวยาง
5. กรณีที่ปลูกยางในดินที่มีการระบายน้ำไม่ดี หรือเกิดน้ำท่วมขัง ควรขุดคูระบายน้ำก่อนที่ต้นยาง
จะได้รับความเสียหาย โดยปกติควรขุดคูระบายน้ำให้ระดับน้ำใต้ดินอยู่ลึกจากระดับผิวดินมากกว่า 2
เมตร ขึ้นอยู่กับระดับน้ำใต้ดิน
ต้นยางที่ปลูกในพื้นที่ไม่เหมาะสม จะมีผลทำให้เจริญเติบโตช้า ไม่ต้านทานโรคและผลผลิตต่ำ
และยังอาจมีผลกระทบตามมาจากภัยธรรมชาติได้อีกด้วย ดังนั้น ในการตัดสินใจปลูกยางพารา เกษตรกร
ควรพิจารณาหลักเกณฑ์สำหรับการปลูกยางพาราให้เหมาะสม เช่น การเลือกพื้นที่ปลูก พันธุ์ยางที่
เหมาะสมกับพื้นที่ และการจัดการสวนยางที่ถูกต้อง เพื่อช่วยให้ต้นยางสมบูรณ์ แข็งแรง สามารถทนต่อ
ภาวะที่เกิดขึ้นจากความแห้งแล้งและภัยธรรมชาติอื่นๆได้__

ฉบับหน้าผมมีภาพสวนยางที่ประสพกับวิกฤตภัยแล้งและโลกร้อนมาให้ได้พิจารณากันดูนะครับ
ที่มา http://www.rubberthai.com/

ทำไมสวนยางพาราต้องมีแนวกันลม

สภาพสวนที่ถูกลมพายุทำลาย อธิบายด้วยภาพน่าจะชัดเจนที่สุดนะครับ

ในช่วงผลัดเปลี่ยนฤดูฝนสุ่หนาวเดือนพฤศจิกายนนี้อันตรายพอสมควรครับ
ต้องตัดให้ต่ำกว่าบริเวณที่มีการฉีกัหลงไปประมาณ1ฝ่ามือ

สภาสวนยางที่โดนลมพัดต้นยางหักโค่นที่อ.หนองบัวแดง จ.ชัยภูมิ

เกษตรกรบอกว่ารุนแรงที่สุดในรอบสิบกว่าปีที่ผ่านมา

เตรียมจะกรีดยางกันอยู่แล้วครับ

ลมกระโชกแรง

สภาพสวนยางหลังพายุสงบ

อายุยาง5ปีี4เดือน

รูปนี้ชัดเจนที่สุดซ้ายมือจะมีแนวต้นไผ่กันลมได้รับความเสียหายน้อยกว่า

เสียหายมากจริงๆครับ

แนวกันลมต้องเตรียมวางแผนปลูกตั้งแต่ยางยังเล็กครับเผื่อมีเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงแบบนี้จะช่วยผ่อนหนักเป็นเบาได้บ้างครับ

การเตรียมสวนยางก่อนเข้าฤดูแล้ง

การเตรียมสวนยางก่อนเข้าฤดูแล้ง
ช่วงฤดูหนาว ต่อเนื่องไปถึงช่วงฤดูร้อน กระแสลมที่พัดรุนแรง ประกอบกับแสงแดดที่แผดกล้า เป็นสาเหตุให้ดินแห้ง ขาดความชุ่มชื้น ก่อผลกระทบโดยตรงต่อการเจริญเติบโตของพืช ในช่วงนี้จึงนับเป็นช่วงสำคัญที่อาจสร้างความเสียหายแก่สวนยางได้จากหลายๆสาเหตุ หากขาดการดูแลและจัดการที่ดีพอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสวนยางปลูกใหม่ และสวนยางเล็ก อายุไม่เกิน 3 ปี
การจัดการสวนยางที่ดี ควรเริ่มเตรียมการเสียแต่เนิ่นๆ ล่วงหน้าก่อนเข้าสู่ช่วงแล้งประมาณ 1 เดือน ขณะดินมีความชุ่มชื้นอยู่สูง เพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น ด้วยการกำจัดวัชพืชในสวนยาง พร้อมทำแนวกันไฟ หาเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรมาคลุมโคนต้นยาง ตัดแต่งกิ่งเพื่อลดแรงต้านลม เหล่านี้ เป็นต้น
การจัดการสวนยางอย่างถูกต้องเหมาะสม และหมั่นตรวจตราดูแลสวนยางอย่างสม่ำเสมอ จักช่วยลดความเสี่ยงจากความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากผลภัยแล้งเหล่านี้อย่างได้ผล
การบำรุงรักษาสวนยาง
• กำจัดวัชพืชในสวนยาง
ภายในสวนยาง ระหว่างแถวยางที่มีวัชพืชขึ้นสูง และหนาแน่นในช่วงฤดูฝนที่ผ่านมา ควรใช้วิธีถาก หรือหวดชิดดิน แล้วเก็บเศษซากวัชพืชออกไปคลุมโคนต้นยาง ไม่ควรใช้วิธีฉีดพ่นสารเคมี เนื่องจากวัชพืชที่ยืนต้นตาย อาจเป็นเชื้อไฟอย่างดี หากมีไฟลามเข้ามาในสวน
• ใส่ปุ๋ยบำรุง
เมื่อปราบวัชพืชเรียบร้อยแล้วให้ใส่ปุ๋ยบำรุงทันทีในช่วงปลายฤดูฝนขณะที่ดินมีความชื้น เพื่อให้ต้นยางมีความสมบูรณ์และแข็งแรงเพียงพอที่จะรอดตายผ่านหน้าแล้งได้ งดการใส่ปุ๋ยในช่วงแล้ง เพราะการใส่ปุ๋ยในช่วงแล้งไม่เกิดประโยชน์อันใดต่อต้นยาง นอกจากสิ้นเปลืองแล้วต้นยางอาจเกิดอันตรายเสียหาย เนื่องจากปริมาณความชื้นในดินต่ำเกินไปไม่เพียงพอที่จะละลายปุ๋ยให้ต้นยางใช้ได้ หากมีฝนตกบ้างแต่ไม่มากพอที่จะละลายปุ๋ยได้ ปุ๋ยที่เกาะตามรากกลับดึงความชื้นจากต้นยางไปใช้ ทำให้ต้นยางเหี่ยวเฉา และอาจเกิดโรครากเน่าตามมาได้
• คลุมโคนต้นยาง
ต้นยางอ่อนอายุระหว่าง 1-3 ปี ยางมีขนาดเล็กจึงขาดร่มเงา หรือมีร่มเงาน้อย การคลุมโคนต้นยางจึงเป็นวิธีการที่จำเป็นในการช่วยรักษาความชื้นในดินให้ชุ่มชื้นนานที่สุดเท่าที่จะเป็นได้ เพื่อช่วยให้ต้นยางเจริญเติบโตดีขึ้น และสามารถรอดตายผ่านฤดูแล้งไปได้
วิธีการคลุมโคน ควรคลุมต้นยางก่อนเข้าหน้าแล้งประมาณ 1 เดือน โดยใช้วัสดุธรรมชาติ ที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นมีปริมาณมาก ไม่มีต้นทุน หรือมีต้นทุนต่ำ เช่น เศษซากวัชพืช ซากพืชคลุม หญ้าคา ฟางข้าว คลุมพื้นที่บริเวณโคนต้นยางเป็นวงกลม
ประมาณ 1 เมตร หนาประมาณ 10 เซนติเมตร ห่างจากโคนต้นยาง 5-10 เซนติเมตร หรือประมาณ 1 ฝ่ามือ
หากมีวัสดุและแรงงานเพียงพอ ควรคลุมตลอดทั้งแถวยาง เพื่อช่วยให้การรักษาความชุ่มชื้นในดินดีขึ้น ทั้งยังช่วยป้องกันวัชพืชขึ้นในแถวยางได้อีกด้วย
ข้อควรระวัง การคลุมโคนต้นยางในหน้าแล้ง วัสดุที่ใช้อาจติดไฟได้ง่ายควรระวังเหตุที่อาจทำให้เกิดไฟไหม้ด้วย
• การตัดแต่งกิ่ง
ในช่วงปลายฤดูฝนหลังจากปราบวัชพืชและใส่ปุ๋ยบำรุงแล้ว ต้นยางมักแตกกิ่งแขนงเป็นจำนวนมาก เป็นเหตุให้ทรงพุ่มหนัก ต้านทานลมมาก จนต้นโยกคลอน ส่งผลกระทบไปถึงรากแขนงที่เป็นแหล่งดูดอาหารแก่ต้นยาง จึงควรตัดกิ่งแขนงที่มากเกินออกไป ให้เหลือเพียง 2-3 กิ่ง ในทิศทางที่ทำให้ทรงพุ่มเกิดความสมดุล
การตัดแต่งกิ่งที่ถูกต้องควรดำเนินการดังนี้
- ใช้อุปกรณ์ที่สะอาด และมีความคม
- ตัดแต่งกิ่งให้ชิดกับลำต้น ไม่ควรโน้มต้นยางลงมาเพื่อตัดแต่งกิ่ง เพราะอาจทำให้ต้นยางเสียหายได้
- หลังตัดแต่งกิ่งควรใช้ปูนขาวหรือปูนแดงหรือสี ทาบริเวณที่ตัด
• การป้องกันรอยไหม้จากแสงแดด
ต้นยางที่ปลูกในเขตแห้งแล้ง มักปรากฏรอยไหม้ที่บริเวณโคน เนื่องจากเนื้อเยื่อภายในลำต้นส่วนนั้นได้รับแสงแดดเป็นเวลานานติดต่อกันจนเกิดความเสียหาย เป็นรอยแผลทั้งขนาดเล็ก และขนาดใหญ่ บ้างตื้น บ้างลึก ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของแสงแดดที่กระทบโคนต้นยางโดยตรง
ต้นยางอ่อนอายุ 1-3 ปี สามารถป้องกันรอยไหม้จากแสงแดด ก่อนเข้าหน้าแล้งได้ ด้วยการใช้ปูนขาวผสมน้ำอัตรา 1:1 ทิ้งไว้ค้างคืน ทาบริเวณโคนต้นตั้งแต่ส่วนที่ชิดกับผิวดินขึ้นมาจนสูงจากพื้นดินประมาณ 1 เมตร
สำหรับต้นที่เกิดรอยแผลให้ใช้สีน้ำมันทาปิดทับบริเวณรอยแผลทันทีที่พบ เพื่อป้องกันเชื้อโรคเข้าทำลายซ้ำที่แผล และควรทาสีทับอีกครั้ง ก่อนเข้าหน้าแล้ง
• การป้องกันไฟไหม้ในสวนยาง
สาเหตุที่สวนยางเกิดไฟไหม้ อาจเกิดจากก้นบุหรี่ที่มีผู้ทิ้งไว้ หรือเกิดจากสวนข้างเคียงเกิดไฟไหม้แล้วลุกลามเข้ามาในสวนยาง หรือจากไฟป่าตามธรรมชาติ ประกอบกับในช่วงหน้าแล้งมีเชื้อไฟจากวัชพืชที่แห้งตาย วัสดุคลุมโคนต้นยางและใบยางร่วง ทำให้ไฟไหม้ขยายตัวได้อย่างรวดเร็ว
การป้องกัน
- ทำแนวกันไฟ เพื่อป้องกันไฟที่ลุกลามมาจากบริเวณข้างเคียง โดยการขุด ถาก
วัชพืช และเก็บเศษซากพืช หรือไถบริเวณรอบสวนยาง ออกเป็นแนวกว้างประมาณ 3 - 5 เมตร สำหรับ
สวนยางขนาดใหญ่ ควรทำแนวกันไฟ ภายในสวนระหว่างแถวยางทุก ๆ 100 เมตร
- การกำจัดวัชพืช ควรกำจัดวัชพืชบริเวณแถวยางออกให้หมดข้างละ 1 เมตร ใช้วิธีถาก หรือตัดออก แล้วนำเศษมาคลุมโคนต้น ควรหลีกเลี่ยงการใช้สารเคมีกำจัดวัชพืชในหน้าแล้ง เพราะวัชพืชที่ยืนแห้งตายอาจเป็นเชื้อไฟได้อย่างดี
การแก้ไขเมื่อต้นยางถูกไฟไหม้
ในกรณีที่ถูกไฟไหม้ไม่รุนแรงนัก ควรใช้ปูนขาวผสมน้ำอัตรา 1:1 ทิ้งไว้ค้างคืน
แล้วทาลำต้น เพื่อป้องกันความร้อนจากแสงแดด และป้องกันต้นยางสูญเสียน้ำ รวมทั้งโรคและแมลงอาจเข้าทำลาย หากเปลือกต้นยางบริเวณที่ถูกไฟไหม้แตกออก ให้ใช้มีดคม ๆ ปาดเอาส่วนที่เสียหายออก แล้วใช้สีน้ำมันทาปิดทับ เพื่อช่วยให้รอยแผลหายได้เร็วขึ้น หากต้นยางได้รับความเสียหายจนไม่อาจรักษาหน้ายางได้เกินร้อยละ 40 ของทั้งสวน ควรทำการปลูกใหม่
--------------------------------------

พืชคลุมดินในสวนยาง....เพอราเรีย

ประโยชน์ที่คาดไม่ถึงจากเศษซากถั่วคลุมดิน
ตัวอย่างการออกดอกในปีที่ผ่านมา

ช่วง6เดือนแรกถั่วคลุมยังไม่หนา

มาดูกันเมื่อถั่วอายุครบ1ปี

ตัวอย่างสวนยางพืชคลุมดิน เพอราเรีย

อายุยาง1ปีโตดีแม้ดินเหนี๋ยว

คลุมหญ้าได้ผล100%

แม้ป่าหญ้าคาก็ไม่เหลือร่องรอย

ปีนี้สมบูรณ์เต็มที่เมล็ดพันธุ์หายห่วงครับ

เพอราเรีย พืชคลุมดินในสวนยางพารา

เป็นอีกทางเลือกที่อยากแนะนำกับผู้ที่สนใจพืชคลุมดินที่ยังกังขากับพืชลุมดินชนิดนี้อยู่ด้วยผลการทดลองปลูกจริงในสวนยางและได้ผลจนเป็นที่น่าพอใจ จึงอยากถ่ายทอดประสบการณ์สู่ผู้ที่สนใจ.....เพราะบางท่านอยากปลูกพืชคลุมดิน ซีรูเลี่ยม แต่หายากมากๆ

ถั่วคลุมดินอีกหนึ่งชนิดที่อยากจะนำเสนอ นอกจากที่คนทั่วไปรู้จักเป็นอย่างดีแล้ว แต่ราคาแพง หายากและก็ผลิตเมล็ดยากนั่กคือ ซีรูเลี่ยม และคลุมวัชพืชช้ากว่าเพอราเรีย(อีกด้วย)

พระเอกของเราวันนี้คือ เพอราเรีย (Pueraria )

ในสภาพท้องที่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือเพอราเรียถือได้ว่าไปได้สวยกว่าเพราะการปีนป่ายคลุมวัชพืชรวดเร็วต่างกับซีรูเลี่ยมจะไปในแนวราบกับพื้นดินในปีช่วงแรกทำให้สู้กับวัชพืชที่มีมากในสวนยางลำบากและการผลิตเมล็ดก็ไม่มีปัญหาเพราะการออกดอกติดฝักแม้เขตแห้งแล้งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็ติดฝักให้ผลผลิตเป็นที่น่าพอใจ

และเนื่องจากมีเถาที่ใหญ่ใบใหญ่หนา การคืนปุ๋ยให้ดินก็เป็นที่น่าพอใจครับ

และที่สำคัญในบรรดาพืชคลุม4ชนิด มีเพอราเรียกับซีรุเลี่ยมที่ปลูกครั้งเดียวอายุข้ามปีครับนอกนั้นปีเดียวตาย

มาดูข้อมูลทางวิชาการกันบ้าง

Knowledge การปลูกพืชคลุมดิน
ในระยะแรกของการปลูกสร้างสวนยางพารา เกษตรกรควรปลูกพืชคลุมดินในสวนยางเพื่อช่วยรักษาความชุ่มชื้นในดิน ป้องกันการชะล้างและพังทลายของดิน และช่วยควบคุมวัชพืช เป็นการลดค่าใช้จ่ายในการปราบวัชพืช
ประโยชน์ของพืชคลุมดิน
- ควบคุมการเจริญเติบโตของวัชพืชทำให้ลดเวลา แรงงาน ตลอดจนค่าใช้จ่ายในการปราบวัชพืช -ป้องกันการชะล้างหน้าดินและลดการพังทลายของหน้าดิน - เพิ่มอินทรียวัตถุในดิน - เพิ่มธาตุอาหารให้กับดินจากความสามารถในการตรึงไนโตรเจนของบักเตรีไรโซเบียมในปมรากและเศษซากพืชคลุม ซึ่งในช่วง 5 ปีแรกปริมาณธาตุอาหารที่กลับคืนดินได้ ไนโตรเจน ไร่ละ 30-56 กก. ฟอสเฟต ไร่ละ 3-4.5 กก. โปเตสเซียม ไร่ละ 14-21 กก. แมกนีเซียม ไร่ละ 2.5-4.5 กก. - ช่วยลดอุณหภูมิในดินและช่วยรักษาความชื้นในดิน -ลดการเกิดโรครากของต้นยาง
พันธุ์พืชคลุมดิน
พืชคลุมดินที่เหมาะสมกับการปลูกในสวนยาง เป็นพืชตระกูลถั่ว ได้แก่ 1. คาโลโปโกเนียม เป็นพืชคลุมชนิดเถา เลื้อยไปตามผิวดิน ฝักมีขน ใบใหญ่ ดอกเล็ก สีน้ำเงินอ่อน เมล็ดเล็กแบบสีน้ำตาลอ่อน เจริญเติบโตคลุมพื้นที่ได้รวดเร็วมากจนแน่นทึบ คลุมดินได้หนา 30-60 ซม. ภายในเวลา 5-6 เดือน ออกดอกหลังจากปลูกประมาณ 3-5 เดือน เมื่อมีอายุ 18 เดือนไปแล้วก็เริ่มขึ้นได้ดีในดินทุกชนิด ชอบฝนตกชุก แต่ไม่ชอบน้ำขัง ไม่ชอบร่มเงา น้ำหนัก 1 กก. มีจำนวนเมล็ดประมาณ 68,400 เมล็ด 2. เซนโตรซิมา เป็นพืชคลุมดินชนิดเถา เลื้อยไปตามผิวดินชอบเลื้อยพันขึ้นต้นไม้ ดอกใหญ่ สีม่วงอ่อน ใบเล็ก เมล็ดเล็ก แบน สีน้ำตาลอมเขียว มีลายกระ มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ถั่วลาย เถาขึ้นไม่สู้ทึบในระยะแรกเจริญเติบโตช้าแต่ต่อไปจะขึ้นได้แน่นและอยู่ได้นาน รากแทงลงในดินได้ลึกแผ่ออกข้าง ๆ มาก ชอบดินค่อนข้างดี ไม่ชอบน้ำขัง ขึ้นได้ดีภายใต้ร่มเงา น้ำหนัก 1 กก. มีจำนวนเมล็ดประมาณ 39,700 เมล็ด 3. เพอราเรีย เป็นพืชคลุมดินชนิดเถา มีเถาใหญ่ ชอบเลื้อยพันต้นไม้ มีขนมาก ใบใหญ่และหนา ดอกสีม่วง เมล็ดเล็กค่อนข้างกลม สีน้ำตาลแก่ เปลือกเมล็ดแข็ง งอกช้า คลุมดินได้หนาทึบภายใน 5-6 เดือน กินปุ๋ยมาก ไม่ค่อยออกดอก ให้เมล็ดน้อย คลุมดินได้ดีเมื่ออายุ 2 ปีไปแล้ว ควบคุมวัชพืชได้ดี 4. ซีรูเลียม เป็นพืชคลุมดินชนิดลำต้นเถาเลื้อยแข็งแรง ใบสีเขียวเข้มเป็นมันค่อนข้างหนาคล้ายใบโพธิ์ แผ่นใบมีขน ดอกเป็นช่อสีม่วง เริ่มสร้างดอกในเดือนธันวาคม ลักษณะฝักแบนค่อนข้างเหลี่ยม ยาวประมาณ 5 เซนติเมตร สีน้ำตาลเข้ม เมล็ดมีผิวเรียบเป็นมัน สีเขียวอ่อน จนถึงน้ำตาล และมีเมล็ดฝักละ 2-9 เมล็ด ขึ้นได้ดีในสภาพร่มเงามาก ช่วงแรกจะเจริญเติบโตช้า แต่ต่อไปสามารถเจริญเติบโตและคลุมพื้นที่ได้หนาแน่นภายใน 4-6 เดือน และคงทนกว่าพืชคลุมชนิดอื่น ๆ ทนทานต่อความแห้งแล้งได้ดี โดยเฉพาะในท้องที่ที่มีสภาพแห้งแล้งและมีปรากฎการณ์ฝนทิ้งช่วงเกิดขึ้นบ่อย จะช่วยลดความเสียหายที่เกิดขึ้นได้มาก จึงแนะนำให้เกษตรกรในแหล่งปลูกยางใหม่ ปลูกซีรูเลียมเป็นพืชคลุมในสวนยาง แม้การเจริญเติบโตระยะแรกสู้วัชพืชไม่ได้ แต่คลุมดินได้หนาทึบในปีที่ 2 มีเมล็ดประมาณ 28,000 เมล็ดต่อกิโลกรัม ซึ่งซีรูเลียม 1 ไร่ สามารถให้ผลผลิตถึง 15-35 กิโลกรัม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง
วิธีการปลูกพืชคลุมดิน
ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการปลูกคือ ต้นฤดูฝน เพื่อให้พืชคลุมเจริญเติบโต และเถามีความแข็งแรงเพียงพอก่อนเข้าฤดูแล้ง สำหรับวิธีการปลูก การปลูกพืชคลุมดินชนิดซีรูเลียม -ปลูกแบบหว่าน ห่างจากแถวยาง 2 เมตร เหมาะกับสวนที่โล่งเตียนและเตรียมพื้นที่อย่างดี -ปลูกแบบเป็นแถว ปลูกห่างกัน 2 เมตร 3 แถว เหมาะกับสวนที่ปลูกพืชแซม และสวนที่อยู่บนที่ลาดเท -ปลูกแบบเป็นหลุม ระยะ 30 x 100 ซม. จำนวน 5 แถว เหมาะสำหรับสวนที่มีวัชพืชไม่หนาแน่น ข้อควรปฏิบัติในฤดูแล้ง ควรทำแนวป้องกันไฟกว้าง 8 เมตร รอบ ๆ สวนและตลบเถาพืชคลุมในระหว่างแถวยางให้ห่างจากต้นยางประมาณ 1 เมตร
การเตรียมเมล็ดพืชคลุม
ใช้เมล็ดพืชคลุม อัตราไร่ละ 1 กก. เนื่องจากเมล็ดพืชคลุมมีเปลือกหุ้มเมล็ดแข็ง ทำให้น้ำซึมผ่านเข้าไปในเมล็ดยาก จึงควรกระตุ้นให้เมล็ดงอกดีขึ้น โดยนำไปแช่ในน้ำเย็นหรือน้ำอุ่น (น้ำเดือด:น้ำเย็น อัตรา 2:1 ) นาน 12 ชั่วโมง จากนั้นคลุกเมล็ดพืชคลุมดินกับปุ๋ยหินฟอสเฟตในอัตราส่วน 1.5 เท่า ของน้ำหนักเมล็ดกอนนำไปปลูกในระหว่างแถวยาง
การเตรียมเมล็ดพืชคลุม
ผสมเมล็ดพืชคลุม คาโลโปโกเนียม : เซนโตรซิมา : เพอราเรีย อัตรา 5 : 4 : 1 หรือ 2 : 2 : 1 หรือ 1 : 1 : 1 ใช้เมล็ดพืชคลุมผสม อัตราไร่ละ 1 กก. แช่เมล็ดในน้ำเย็นหรือน้ำอุ่น (น้ำเดือด : น้ำเย็น อัตรา 2 : 1) นาน 12 ชม. ผสมปุ๋ยหินฟอสเฟตในอัตราส่วน 1.5 เท่าของน้ำหนักเมล็ด คลุกเมล็ดพืชคลุมก่อนปลูก
การบำรุงรักษาพืชคลุม
เพื่อให้พืชคลุมเจริญเติบโตได้หนาแน่น คลุมพื้นที่และควบคุมวัชพืชได้เร็วขึ้น ควรควบคุมวัชพืชและกำจัดวัชพืชก่อนปลูกโดยการไถพรวน ใช้สารเคมีฉีดพ่นซึ่งมีทั้งสารเคมีประเภทก่อนวัชพืชงอกและประเภทหลังวัชพืชงอก ใช้วิธีทางกายภาพ เช่น ให้แรงงานขุด หรือใช้วิธีผสมผสานระหว่างวิธีทางกายภาพและใช้สารเคมี นอกจากนี้ควรใส่ปุ๋ยหินฟอสเฟต (0-3-0.25% โดยปริมาณ) เพื่อให้พืชคลุมเจริญเติบโตได้เร็ว แข็งแรง และเพิ่มปริมาณเศษซากทำให้ต้นยางเจริญเติบโตได้ดีขึ้น